trudneg

  Elon Musk zaczyna się zachowywać w tak dziwny sposób, że mówienie o nadwornym pajacu Trumpa staje się ryzykowne, bo to Trump może być nadwornym pajacem Muska. W każdym razie mamy coraz więcej zabawy w rządzenie tak zwanym Zachodem.

Foto: autor AI z trudneg.com

  Po wyborach w USA Musk zachowuje się, jakby zupełnie stracił kontrolę nad swoją szaloną wyobraźnią. Im bliżej do inauguracji prezydentury Trumpa, tym bardziej Musk wtrąca się w sprawy Europy i europejskich polityków. Zaczyna tworzyć coś w rodzaju międzynarodówki prawaków, w której nawet chce ustawiać odpowiednie dla niego władze. Szaleństwo wchodzi na poziom Himalajów. W Niemczech jawnie Musk popiera AfD i na X będzie robił im kampanię wyborczą.

  Należący do niego portal X staje się powoli narzędziem do kształtowania jego rzeczywistości. Teoretycznie była to ostoja wolności słowa, ale po kupieniu Twittera i nazwaniu go X (chyba z powodu kojarzenia wspólnych projektów Muska) portal staje się siedliskiem kłamstwa i nienawiści. Przykro mi jest osobiście, bo jestem na nim od ośmiu lat. Wprawdzie na polskim X jeszcze dominujemy w trendach jako „Sieć na Wybory”, ale wsparcie algorytmów i bezpośrednie interwencje pracowników X są po stronie naszych wrogów, czyli X wyraźnie wspiera PiS i Konfederację. Zobaczymy, co będzie się działo w kampanii prezydenckiej.

  Czekam teraz na zajęcie Kanady i Grenlandii przez Trumpa. Czekam na aneksję Marsa przez Muska. Czekam na dobrą zabawę przed ekranem i wielką przyjaźń wyżej wymienionych z Putinem, bo w końcu to on płaci obu tym clownom.

  Piotr Tomski

  Kiedy słucham ministra Bodnara, to bardzo chcę mu wierzyć i wspierać go w działaniach zgodnych z przepisami prawa oraz prowadzących do pełnego rozliczenia polityków PiS i prokuratorów Ziobry.

  Wiem z drugiej strony, że minister Bodnar jest na prostej drodze do przedawnienia odpowiedzialności większości pisowców. Niestety. Miałem podobne doświadczenia osobiste i prokurator uniknęła odpowiedzialności z powodu przedawnienia karalności czynu. Ewidentna sprawa po próbach zatuszowania przez inną prokuraturę upadła przed sądem, bo karalność przedawniła się po pięciu latach. A tak naprawdę to moja pani prokurator powinna odpowiadać za udział w grupie przestępczej i nawet jeden sąd nakazał to wyjaśnić.

  Mówi się dzisiaj o dwustu postępowaniach prokuratorskich, które zostały źle przeprowadzone. Ilu prokuratorów je prowadziło? Ile wniosków o zdjęcie immunitetu prokuratorskiego zostało wniesionych? No właśnie. I jak tu nie być bodnarowcem? Hi, hi, hi…

  Żałuję bardzo, że minister Bodnar czekał rok z przesunięciem poza Warszawę ziobrowych zastępców. Jeśli ktoś publicznie podważa działania przełożonego, to jednoznacznie wskazuje na jego niezdolność do pracy pod kierownictwem tego przełożonego. Niestety. Trzymanie przez rok takich pajacy było totalną destrukcją i miało demoralizujący wydźwięk w całej prokuraturze.

  Podobnie demoralizująca była sprawa prokurator Wrzosek. Minister Bodnar nie zauważył chyba, jak popularna jest ta pani i jakie to ma znaczenie. W tej sytuacji bycie bodnarowcem z automatu łączy się z byciem przeciwko ministrowi Bodnarowi. Hi, hi, hi… Do czego w tej Polsce doszliśmy? Rewolucja znowu zjada własne dzieci.

  Piotr Tomski

  Impreza w Teatrze Wielkim w Warszawie na otwarcie polskiej prezydencji w Unii Europejskiej była emanacją nowoczesnego oparcia na tradycji. Przemówienia polityczne i po nich elitarna muzyka. I nie dziwię się, że Duda tam nie poszedł. Wiedział po prostu, że Zenka Martyniuka tam nie będzie.

Foto: autor AI z trudneg.com

  Moje podejście do muzyki nie jest może miarodajne, ale po usłyszeniu nazwiska kompozytora, który przygotowuje to wydarzenie, wiedziałem, że będzie hucznie. Hi, hi, hi… Nie wiem, czy Polacy dojrzeli już do tego typu muzyki.

  Ważnym elementem tej imprezy było wyproszenie z niej węgierskiego ambasadora i to w sytuacji, w której przejmujemy prezydencję po Węgrach. Element równie huczny, jak huczna była muzyka. Honor w stosunkach międzypaństwowych jest istotny. Nie będzie nam Węgier pluł po butach. Hi, hi, hi… My możemy opluć Węgrów.

  Prezydencja ma symboliczne znaczenie i właściwie Polska nic na tym nie może zyskać poza wzmocnieniem poczucia godności. Mamy hasło o wzmocnieniu bezpieczeństwa i mamy logo, które łączy Polskę z Unią. Wystarczy. Jeśli będziemy oczekiwali więcej, to za pół roku będziemy kolejny raz rozczarowani, zawiedzeni i sfrustrowani. Musimy nauczyć się cieszyć z normalności, bo to normalność nam ucieka przed religijnym fanatyzmem, przed faszyzmem i przed rasizmem. Musimy się cieszyć, że znowu dostajemy kasę i z niej korzystamy w Polsce.

  Piotr Tomski

Oto jest pytanie: wypłacić albo nie wypłacić? I co zrobi Minister Finansów? Są tak naprawdę tylko dwie możliwości, ale obie są bardzo złe.

 Foto: autor AI z trudneg.com

W Polsce chyba już każdy ma wyrobione zdanie na temat wypłacenia pieniędzy dla PiS. Okoliczności powstania „wyroku” w tej sprawie i okoliczności zmiany uchwały PKW dla wielu nie mają znaczenia i dla wielu powodują konieczność wstrzymania środków. Tak. Ja jestem skłonny do przyjęcia propozycji Rzecznika Praw Obywatelskich i wydania na piśmie odmowy wypłaty przez Ministra Finansów. Jest to zła decyzja z punktu widzenia formalnego, ale w ramach wyższej konieczności ukarania win jest zrozumiała. A co najważniejsze: tę decyzję może znowu analizować sąd administracyjny.

  Polski chaos wszedł na kolejny wyższy poziom. Kiedyś na wyższą konieczność powołał się prezes Rzepliński w Trybunale Konstytucyjnym (wiadomo, czym to się skończyło wtedy), a dzisiaj rząd nie publikuje wszystkich orzeczeń tego trybunału. Poziomy chaosu są też ograniczone i wreszcie z Polski nie zostałoby nic – może puste terytorium, po którym Rosjanie przejechaliby zdobywać resztki tak zwanego Zachodu. Drugiego cudu nad Wisłą nie będzie. My musimy się opamiętać.

  Na szczęście Polacy są rozsądniejsi od polityków i – jestem przekonany – nie dopuszczą do nowej odmiany obrony wiary czy tradycji. Zaczadzenie PiS-em i Kościołem kończy się tam, gdzie zaczyna się liczenie kosztów codziennej egzystencji. Tak. PiS wygrywał, bo dawał środki. PiS przegrał, bo wszyscy zrozumieli, że za dużo środków idzie na sam PiS. Polacy naprawdę potrafią myśleć.

  Rozliczenie PiS musi nastąpić w najbliższym czasie i to jest prawdziwy powód (wyższa konieczność), dla którego Minister Finansów musi zabrać im kasę. Bez kasy ta wygłodniała dzicz pisowska zje Kaczyńskiego. Hi, hi, hi…

Piotr Tomski

  Kiedy oglądam w telewizji polityków PiS, to wpadam szczególnie ostatnio w skrajne stany emocjonalne, które kończą się pustym śmiechem i przekonaniem, że każdy może być jak polityk PiS, tyle że nie każdy chce. Hi, hi, hi…

 Foto: autor AI z trudneg.com

Opowiadanie bajek o zamachu stanu w wykonaniu Tuska, kiedy przez osiem lat dewastowało się większość państwowych instytucji, jest naprawdę poważnym wyczynem intelektualnym. Opowiadanie, że Tusk upolitycznił wymiar sprawiedliwości i media publiczne, jest już nie tylko intelektualnym wyczynem, ale jest też występem utalentowanego clowna bez makijażu. A powyższych opowiadań polityków PiS można wysłuchać od rana do wieczora we wszystkich rozgłośniach radiowych i stacjach telewizyjnych.

  Do legendy przejdzie drogie masło i rekordowe ubóstwo w 2023 roku, co miało obciążać premiera Tuska. Okazało się, że cena masła jest wynikiem manipulacji giełdowych w Europie, a ubóstwo Tusk zrobił w Polsce w 2023 roku przez 18 dni swoich rządów bez odliczania świąt. I dodam jeszcze dziurę w budżecie, bo o niej tak kwieciście wspomniał pan szanowny prezydent Duda – clown nad clownami. Budżet razem z dziurą zaplanował jego ulubieniec – były premier Morawiecki, który clownem do końca nie jest, bo cierpi przecież na zespół Delbrücka.

  Wzorcem idealnym clowna jest natomiast kandydat Nawrocki. Każda jego wypowiedź doprowadza mnie do łez ze śmiechu. Jego patriotyczno-religijne zadęcie w połączeniu z jego intonacją sprawia, że czuję się w obowiązku do komentowania prawie każdego słowa. Pan Nawrocki ma wybitny talent i ja o tym wiem.

  Muszę jeszcze wspomnieć o wielkim clownie, który ciągle uważa się za lidera nieistniejącej partii.  Tak. Zbigniew Ziobro. Cieszę się niesamowicie, że nie umarł, bo nie odsiedziałby kary za swoje winy.

  Widziałem dzisiaj występy pana Zbyszka przed budynkiem sądu i jego perfekcyjną arogancję połączoną z całą gamą kłamstw i manipulacji. Jeśli pan Zbyszek nie będzie siedział, to musi iść siedzieć pan Tusk, pan Bodnar, pan Korneluk i cała reszta fujar.

 Foto: cytat z X Podobno lider nieistniejącej organizacji

Kilka lat temu przed kamerą w Sejmie sfałszował sejmowe dokumenty. Przetrzymywał w swoim domu prokuratorskie akta ze sprawy lekarzy jego ojca. Manipulował odpowiedzią w powyższej sprawie do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Kierował wypłatami z Funduszu Sprawiedliwości. Dopuścił żonę do dysponowania środkami FS. Wiedział, że sponsoruje oszustów i dalej kazał ich sponsorować. Mało? Dowody w dwóch sprawach wymienionych przeze mnie na początku akapitu są oczywiste – nagranie i protokół przeszukania. Dlaczego nie ma pan Zbyszek zarzutów, a pan Korneluk publicznie stwierdza ich brak? Coś w tym układzie zgrzyta.

  Po roku funkcjonowania rządu wiadomo już, że wielu prokuratorów popełniło wiele przestępstw. Jeśli ci uczciwi prokuratorzy nie są w stanie rozliczyć tych nieuczciwych, to należy to głośno oświadczyć społeczeństwu i wydać dekret, zawieszający wszystkie prokuratorskie prawa na ściśle określony czas. Hi, hi, hi… Rozpocznie się wtedy wielkie polowanie, które oczywiście obejmie tylko prokuratorów i ich pomocników. Hi, hi, hi… Kara musi być nieuchronna i mam nadzieję, że wszyscy prokuratorzy będą to rozumieć. A co z tymi uczciwymi? Nie wiem. Ofiary muszą być zawsze, a i strata będzie niewielka, bo przecież są nieporadni. Hi, hi, hi… A na koniec trybunały ludowe i wyroki, bo w Polsce obywatele mają swój udział w wymiarze sprawiedliwości zagwarantowany w konstytucji.

  Piotr Tomski

  Polskim sportem narodowym jest chyba cały czas bieg po setkę. Dlaczego? Bo na każdej imprezie sportowej w Polsce działacze biegają do szatni po setkę wódki, kiedy sportowcy walczą o medale. Ten niesportowy sport jest tak popularny, ponieważ większość działaczy sportowych nigdy nie była sportowcami i nigdy nie żyła według sportowych zasad.

  W krajach bogatszych i nowocześniejszych dominuje inny rodzaj biegu – bieg po ścieżkę. Niestety, Polska jest katolicka i kocha tradycję. W każdym razie po każdym z tych biegów koniec jest podobny i działacze są bardzo zadowoleni.

  Temat PKOl-u jest już chyba znany każdej Polce i każdemu Polakowi w wieku powyżej piętnastu lat. Polityka doprowadziła do tego, że jedna z najpiękniejszych idei została zbrukana do końca. Nie można było gorzej. Polityka i pieniądze zniszczyły ideę i zaczęły niszczyć ludzi. Sportowcy nie mogli zabrać pełnych zespołów do Paryża na ostatnie igrzyska. Nie wypłacono za osiągnięcia na igrzyskach nagród sportowcom. Nie pokazano rozliczeń w PKOl-u. I na koniec prezydent nie podpisał nowelizacji ustawy o sporcie.

  Wiem, że jedna nowelizacja ustawy o sporcie powyższego burdelu nie naprawi i nie ma większego znaczenia, ale każdy krok w dobrym kierunku jest ważny. Mógłbym tu znowu cytować Biblię o sprawach małych i dużych. Prezydent jednak w żadnych sprawach nie jest zainteresowany naprawą, zwłaszcza że chce zostać działaczem sportowym i pewnie biegać po setkę albo po ścieżkę. Upadek tego pana jest tak spektakularny, że właściwie można go nazwać sportowcem ekstremalnym. W trakcie pełnienia zaszczytnej funkcji głowy państwa on zostaje kandydatem na kandydata na działacza sportowego.

  Piotr Tomski

  Nie pamiętam tak podzielonych Polaków w te święta jedności i miłości. Nie pamiętam też tak oczywistych bredni w mediach, a uchodźstwa jako bohaterstwa nie widziałem od czasów młodości. Wspólnych życzeń więc w tym roku nie słucham i nie składam. Hi, hi, hi…

  Jedyny aspekt tych bożonarodzeniowych kiczowatości, który jeszcze mnie trochę pociąga, to zbieżność z tradycją neopogańską i jakiś wspólny czas zimowego przesilenia, odrodzenia rzeczywistości po okresie „snu” natury. I drzewko, które z chrześcijaństwem na szczęście nie ma nic wspólnego, ale nie powinno mieć na sobie tych … kiczowatości.

  Polityka wszędzie (nie jest to polska specjalność) wchodzi do domów zwykłych ludzi i wciąga ich w brudne gry – najczęściej właśnie na tle religijnym czy ideologicznym. O! Przepraszam! W wielu krajach Europy i w Polsce gra toczy się również o masło. Od lewej do prawej strony sceny politycznej wszyscy grają masłem i jego cenami. Niech więc gwiazdka w tym roku błyśnie masłem. Hi, hi, hi…

  Różnorodność spędzania przeze mnie wigilii i świąt jest tak duża, że nie chcę nawet o niej pisać. Pamiętam głębokie dzieciństwo, kiedy miałem kilka lat i co roku jeździliśmy na wieś z moimi rodzicami do rodzinnego domu mojego ojca, a tam zawsze czekało na mnie drzewko sosny ze skromnymi ozdobami, tradycyjne jedzenie i przyjazne spotkanie kilkudziesięciu ludzi. I wszystko minęło, a z ludzi żyje jeszcze nas trzech.

  Piotr Tomski

  Pani Paprocka z kancelarii prezydenta Dudy powiedziała w telewizji, że wierzy we wsparcie boga dla ich polityków, bo tylko oni są dobrymi ludźmi. Dla mnie to był najlepszy dowód na to, że bóg nie może istnieć.

  Prowadzący program redaktor zaczął się śmiać i skomentował te słowa dość delikatnie, ale moim zdaniem zaistniał problem, który wymaga więcej uwagi. Wiara tej pani w zasadzie mnie nie obchodzi, ale demonstracyjne jej ogłaszanie już mnie porusza. Do tego ocenianie ludzi pod względem dobra i zła w kontekście opatrzności budzi mój sprzeciw, bo jest łączeniem religii z państwem czy nawet podporządkowaniem państwa działaniom religijnym. Może ta pani zacznie rzucać klątwy na politycznych przeciwników.

  Konstytucja RP jasno określa podział między religią a państwem. Niestety, wprowadza też duży problem konkordatu, ale mam nadzieję, że już niedługo politycy w Polsce zejdą na Ziemię i rozwiążą ten problem. W każdym razie państwo i jego przedstawiciele mają być bezstronni. Czy pani Paprocka swój wywód o pomocy boga dla dobrych ludzi mieści w bezstronności? Nie. Jako przedstawicielka kancelarii prezydenta swoją stronniczą wiarą w boską interwencję w wybory prezydenckie bardzo naruszyła moje ateistyczne uczucia. Hi, hi, hi…

  Zachowanie tej pani jest częścią wielkiej manipulacji pisowców i Kościoła katolickiego w Polsce, w której to „dobrzy” pisowcy mają u siebie boga, a reszta jest skazana na likwidację, bo to w ogóle nie są Polacy. Polacy razem z bogiem należą do PiS i do Kościoła katolickiego.

  Piotr Tomski

  Po ostatnich wyborach do parlamentu na Islandii zmieniła się konfiguracja partii politycznych i po zwycięstwie lewicowego sojuszu kilku organizacji, po stworzeniu z tym sojuszem dodatkowej koalicji przez dwie partie, powstał nowy rząd na czele z premier Kristrun Frostadóttir.

Foto: Siedziba premiera Islandii

  Rząd ma jedenastu ministrów i jest w nim tylko czterech mężczyzn. Odmiana w stosunku do poprzedniego rządu jest tak duża, że o lata świetlne wyprzedziła najśmielsze oczekiwania przed wyborami. Z gry wypadły przede wszystkim partie rządzące Islandią od dziesiątek lat z krótkimi przerwami na okresy kryzysów gospodarczych. No właśnie. Bo mamy cichy i wielki kryzys gospodarczy, z którego może wyprowadzić państwo wyłącznie koalicja z dużym poparciem społecznym.

  Nie jestem pewien, ale chyba nigdy w historii Islandii nie było w rządzie takiej przewagi kobiet. I chyba nigdy negocjacji w sprawie powstania rządu Islandii nie prowadziły wyłącznie trzy kobiety, którym powierzyła to zadanie kobieta – prezydent Islandii. Niesamowite jest to w relacji z USA, gdzie mizogin został prezydentem i miał poparcie kobiet. Dzisiaj Islandia na pewno jest kobietą. Hi, hi, hi… A ja całym sercem jestem z tym rządem.

  Teoretycznie powinienem popierać poprzedni rządzącą Partię Niepodległości, bo była to partia liberałów. Niestety, kierownictwo tej partii zdradziło chyba wszystkie ideały liberalizmu i zarządzało państwem jak prywatnym folwarkiem. Na pożegnanie na przykład premier dał swojemu kolesiowi pięcioletnią koncesję na połów wielorybów, chociaż większość Islandczyków przeciwko temu protestowała, a sam połów wielorybów nie ma uzasadnienia ekonomicznego. Koleś kolesiowi to był główny motyw rządzenia krajem. Hi, hi, hi…

  Piotr Tomski