Po dwóch latach od przejęcia władzy w Polsce PiS chce rozliczać frajerów od Kulczyka za, stosując terminologię platformianą, robienie Kulczykowi laski. Prywatyzacja Ciechu była ostatnim „mistrzowskim” przedsięwzięciem wielkiego geniusza biznesu i chyba największym upodleniem środowiska polityków rządzących Polską, co było oczywiste od samego początku zaistnienia tego faktu dzięki nagraniom kelnerów zwanym „taśmami prawdy”. Dwa lata trwało zebranie wystarczających dowodów do przedstawienia zarzutów i zatrzymania sześciu osób?! Nie wierzę.

Kulczyka już nie da się rozliczyć, a jego spadkobiercy formalnie nie mają ze sprawą wiele wspólnego, dlatego postępowanie będzie tylko połowiczne. Niestety. Połowiczna sprawiedliwość nie jest w ogóle sprawiedliwością. Do tego mówimy na razie o działaniu prokuratury, natomiast nie mamy jeszcze żadnej wiedzy o stanowisku sądu, które będzie przecież decydujące. Fantazja polskich sędziów nie ma granic i w przedmiotowym przypadku z pewnością pozwoli na analizy, które z tych rządowych frajerów zrobią bohaterów. Była już zresztą wersja, według której Kulczyk ratował polską firmę przed rosyjskim przejęciem, zatem to byli sami patrioci.

Dużo mówi się ostatnio o wielu genialnych pomysłach Kulczyka, przy których dziwna pomoc funkcjonariuszy publicznych różnych opcji rządzących Polską właściwie sprowadzała się do dawania czystych pieniędzy firmom Kulczyka. I przez dwadzieścia lat nikt nic nie zrobił w tej konfiguracji dla dobra Polski.

Piotr Tomski

W Polsce dzieje się ostatnio tak dużo, że trudno wybrać tematy naprawdę ważne, mające największy wpływ na państwo, społeczeństwo czy na życie poszczególnych Polaków. Żydzi, amerykańska broń, Unia Europejska czy sądownictwo to tylko najważniejsze hasła, które determinują polską politykę. W poniedziałek ukazał się wywiad z pewną panią sędzią, który jedno z powyższych haseł postawił w minionym tygodniu w moich oczach ponad innymi. Wywiadu mianowicie udzieliła dla „Do Rzeczy” sędzia Barbara Piwnik, a powiedziała jednoznacznie o definitywnym końcu niezawisłości polskich sędziów. Szok! Nie lubię pani Piwnik i nie cenię jej orzeczeń, które w kilku przypadkach były co najmniej podejrzane, ale jej wywiad wzbudził mój podziw dla szczerości, uczciwości i odwagi tej pani.

Sędziowskie stowarzyszenia osiągnęły ostatnio tylko jedno: udowodniły zawisłość większości polskich sędziów w podejmowaniu decyzji o ich osobistym udziale w systemie państwowym. I jak teraz można myśleć o niezawisłości tych samych sędziów na salach rozpraw? Skoro ich doświadczenie życiowe opiera się na uzależnieniu ich działania od stowarzyszenia, to tym bardziej orzekanie w różnych sprawach ludzkich będzie właśnie z tego doświadczenia wynikało już zgodnie z prawnymi normami. Niestety.

Każdy Polak powinien teraz składać w toku rozprawy we własnej sprawie wniosek do sądu orzekającego o złożenie oświadczenia przez skład orzekający w kwestii osobistego stosunku do zaleceń sędziowskich stowarzyszeń i udziału w procedurach powołujących konstytucyjne organy władzy sądowniczej. Od treści tego oświadczenia zależeć może przebieg każdego procesu, zwłaszcza ocena sposobu orzekania może być uzależniona od zawisłości sędziego od swoich kolegów i ich zdania w każdej sprawie. Z punktu widzenia czysto ludzkiego znaczenie awansu dla sędziego, jego kariera zawodowa, opinia o nim i współżycie z kolegami dają się chyba porównać do jego tysięcy codziennych decyzji na salach rozpraw.

Pewne jest, że zdecydowana większość sędziów poddała się woli grupy, kiedy każdy sędzia powinien dokonywać autonomicznych wyborów. Pewne jest też, że nie ma żądnego przepisu prawa pozwalającego uzasadnić ten bunt sędziów. No i pewne jest, że za wszystkich sędziów zapłacą Polacy.

Piotr Tomski

Tysiąc lat prześladowań, mordów i różnych „pogromów” w całej Europie nie wywołały w głowach Żydów żadnych refleksji poza pretensjami do reszty ludzkości i ciągłym twierdzeniem, że Żydzi są narodem wybranym przez Boga. Wiele fragmentów Biblii wskazuje na wyjątkową pychę i arogancję tego narodu, przy której niemiecki faszyzm to jest pryszcz. No cóż! Uogólnianie uważałem zawsze za ogromny błąd, ale przecież to Żydzi ogólnie chcą obciążyć Polaków holokaustem. Czy Polak nie ma zatem prawa do pisania przykrych rzeczy o Żydach?

Żydzi zawsze żyli w diasporach, z których czerpali swoją siłę. Niewielu chciało się asymilować czy wychodzić w jakikolwiek sposób poza swoje środowisko, w którym żyli według dość specyficznych zasad – bardzo różnych od otoczenia. To otoczenie najczęściej ich nie rozumiało i miało duży problem z akceptacją żydowskiej odmienności, ale to Żydzi przekonywali siebie o swojej wyższości ponad innymi narodami wobec Boga. Bóg ich przecież wybrał, muszą więc żyć w sposób przez Boga wskazany, reszta ludzi natomiast się nie liczy. I do czego teraz doszło? Żydzi dzisiaj już nie istnieją jako odrębny naród, bo są Izraelczykami. W Boga wierzy chyba mniejszość Izraelczyków, a przynajmniej większość nie przestrzega zasad religii mojżeszowej. Żydzi jednak nadal uważają się za lepszych od innych i oczekują więcej przywilejów nawet w sferze obowiązującego prawa. Oni mogą na Polakach wieszać psy, Polacy natomiast nie mogą mówić o Żydach w zbrodniczym aparacie komunistycznego reżimu w Polsce albo o żydowskiej policji w gettach w całej Polsce w czasie II Wojny Światowej. Żydzi mogą wychowywać swoje dzieci w nienawiści do Polaków, a Polacy muszą Żydów kochać i milczeć.

Należałem do tych nielicznych Polaków, którzy bronili nawet żydowskich macew użytych do układania chodników miejskich w małym, polskim miasteczku (powyższy fakt mam udokumentowany pismem z polskiej prokuratury) i teraz mogę się z siebie śmiać, a patrząc w lustro mogę mówić: naiwniaku. Nigdy więcej nie zrobię niczego, co wywołałoby pozytywne skutki dla Żydów, Izraelczyków lub pamięci o nich.

Piotr Tomski

Mam od kilku dni wrażenie, że przeniosłem się do innej rzeczywistości. Polacy w tej nowej rzeczywistości zostali oprawcami Żydów, a nawet uznano Polaków za nazistów i piewców Hitlera. A za wszystkim teraz stoją właśnie Żydzi. Jeśli kiedyś można było uznać za wymysły i teorie spiskowe przypisywanie Żydom antypolonizmu, to teraz mamy jawne dowody żydowskiej niechęci czy nienawiści do Polaków. Jest mi zwyczajnie przykro, ale musimy zejść na ziemię i rozwiązać ostatecznie problem stosunków z narodowosocjalistyczny państwem Izrael, a przede wszystkim musimy przeanalizować naszą współpracę z USA, bo wpływ środowisk żydowskich na tę współpracę jest ogromny i dla nas niebezpieczny. Skoro liczy się „kasa” i jest zbiorowa odpowiedzialność międzypokoleniowa, to muszą nam zapłacić odszkodowania za Salomona Morela i setki innych żydowskich oprawców naszego narodu. Tak wygląda ta nowa rzeczywistość. Po żydowsku powiem: oko za oko…

Żydom załączył się zespół działań przypominający syndrom sztokholmski, co w wydaniu władz państwowych i dużych zbiorowości ludzkich jeszcze nigdy nie miało miejsca. Kiedyś musi być pierwszy raz, a żydowska miłość do Niemców w stwierdzeniu, że większość zamordowanych Żydów nawet nie widziała żołnierza niemieckiego, jest po prostu klasycznym dowodem na powyższy syndrom. Jednym z objawów tego syndromu jest działanie przeciwko towarzyszom niedoli, którzy przeciwstawiają się wspólnemu oprawcy. No cóż! Żydom potrzebni są dobrzy psychiatrzy.

Osobom broniącym Żydów (zwłaszcza samym Żydom) polecam dwie czynności na otrzeźwienie. Niech sobie obejrzą film „Pianista” Romana Polańskiego z wielokrotnym powtórzeniem scen o żydowskiej policji w getcie. Niech sobie przeczytają „Meszuge” Isaaca Singera ze szczególnym naciskiem na fragmenty o żydowskim wspieraniu ofiar szoah. Innych przykładów nie podaję, ale wydaje mi się, że autorytet tych dwóch żydowskich artystów wystarczy.

Piotr Tomski

W Polsce ludzie byli przekonani o działaniu służb specjalnych. To jest fatalna pomyłka. W Polsce działają jedynie służby specjalnej troski. Służby wymagają po prostu specjalnej troski otoczenia, żeby mogły funkcjonować, bo bez tej troski ich funkcjonariusze mogliby chodząc przewracać się o własne nogi. I to wcale nie jest żart. Nic nie widzą. Nic nie słyszą. Nic nie pamiętają, jeśli nawet coś zobaczyli lub usłyszeli zupełnie przypadkowo. Myślałem przez jakiś czas, że taki obraz polskich służb specjalnej troski jest kamuflażem, ale po wysłuchaniu kilku osób z kierownictwa różnych służb moje myśli uważam za żart.

Zastanawiam się teraz, co stałoby się w Polsce, gdyby wszystkie służby specjalnej troski zostały jednego dnia rozwiązane, a ich całą bazę informacyjną przejęła na przykład jakaś powołana od podstaw nowa organizacja obywatelska, do której wybrano tak zwanych ludzi godnych zaufania. Czy byłby jakiś odczuwalny problem na skutek takiego rozwiązania? Nie byłoby żadnego problemu, a na pewno byłaby duża oszczędność. Informacje zebrane przez te służby pozwoliłyby ostatecznie oczyścić Polskę ze wszystkich dzisiaj dobrze chronionych łobuzów.

Dalsze utrzymywanie idiotów ze służb specjalnej troski równa się trwaniu Polski w przedsionku Europy na smyczy niemieckiej, rosyjskiej lub amerykańskiej. Do tego ta Polska stanie się za chwilę faszystowska, nazistowska i rządzona przez dyktatora, o czym już mówią światowe media, a te służby grzecznie się przyglądają takim manipulacjom i poniewieraniu polskiego interesu narodowego przez „dziennikarzy” polskojęzycznych.

Piotr Tomski

W Davos spotkali się najmocniejsi ludzie świat i debatują, jak odebrać pozostałym resztki kapitału, który jeszcze ma w posiadaniu te biedne dziewięćdziesiąt dziewięć procent ludzkości. Nie spoczną ci mocni, aż ci biedni dojdą do posiadania wyłącznie długów bez pełnego zabezpieczenia, co de facto robi z ludzi niewolników, żyjących na krawędzi i proszących. Tak. Świat ciągle zmierza w kierunku stworzenia idealnego wzorca człowieka proszącego. Prosić ma ten człowiek o pracę, o stały dochód, o bezpieczeństwo, o sprawiedliwość, o leczenie czy może o zabawę, o używki, o radość.

Fascynujące jest spotkanie w Davos z wielu powodów, ale ja przede wszystkim podziwiam zgromadzonych tam osobników za odwagę. Tak. Oni są bardzo odważni, bo wiedzą już, że ludzie zaczynają rozumieć, na czym polega ten ekonomiczny rozdźwięk pomiędzy jednym procentem ludzkości a jej resztą. Wiedzą i nie boją się reakcji. Nie wiem, czy to jest ogromna odwaga, czy może jest w tym element głupoty? W każdym razie miliardy ludzi z całego globu mogą bez najmniejszego problemu unicestwić te kilka milionów pazernych oszustów, którzy dla zysków skazują innych na powolną śmierć. Ludzie nie będą wiecznie prosić, ponieważ opisany na wstępie model człowieka proszącego jest dokładnie takim samym przeżytkiem, jakim są nauki Chrystusa w Europie Zachodniej albo wiara w wartość umowy społecznej w państwie prawa.

Pominąwszy hasła medialne z Davos, zastanawiam się na prawdziwymi celami tego forum. Czy rzeczywiście dochodzi tam do istotnych porozumień i wymian opinii? Czy może jest to tylko okazja do demonstracji siły polityków, finansistów i biznesmenów?

Piotr Tomski

Długo dochodziłem do przekonania, że główną przyczyną wszystkich nieszczęść dotykających moją ojczyznę są pospolici zdrajcy, którzy za pieniądze i przywileje od obcych ojczyzn pracują przeciwko mojej ojczyźnie. Bagatelizowanie tej przyczyny jest ogromnym błędem. W moim przypadku mogę na tym stwierdzeniu stanąć, ale w przypadku polityków zbagatelizowanie zdrajców w przestrzeni publicznej jest po prostu zbrodnią, którą można nazwać współudziałem w zdradzie.

Każdy, kto nawołuje do pojednania ze zdrajcami albo w jakikolwiek sposób usprawiedliwia działania zdrajców, popełnia ogromny błąd, za który płacić będą nawet jeszcze nasze wnuki. Niestety! Błędy należy naprawiać. Należy minimalizować ich skutki, kiedy już te błędy zostały określone. Kiedy spotkam teraz jakiegoś osobnika uwikłanego w poprzedniej epoce w system władzy, to po prostu dam mu do zrozumienia, że go nie lubię, nie szanuję i nie mam ochoty na jego towarzystwo. Kiedy spotkam osobnika budującego ten system władzy w poprzedniej epoce, to go opluję i dalsze moje „czynności” dostosuję do jego reakcji; bardzo chciałbym opluć Dukaczewskiego i mam nadzieję, że kiedyś spotkam wyżej wymienionego w jego miejscu pochodzenia, które jest dość blisko mojego miejsca pochodzenia. Hi, hi, hi… Opluć generalską mordę to byłaby przyjemność.

Z przykrością muszę stwierdzić, że nie znam w tej chwili żadnej siły politycznej w Polsce, która byłaby gotowa ostatecznie usunąć z przestrzeni publicznej wszystkich uwikłanych w funkcjonowanie peerelowskiego państwa, a tylko takie rozwiązanie gwarantuje prawidłowy rozwój kraju. Co wobec tego mają robić polscy patrioci? Hi! Plucie to jest za mało.

Piotr Tomski

Jestem zagubiony w niewiedzy po ostatnich wydarzeniach w polskiej polityce. Nie należałem nigdy do klubu fanów Antoniego Macierewicza i nigdy nie byłem zwolennikiem smoleńskich miesięcznic czy apelu poległych z udziałem zmarłych pod Smoleńskiem w dniu 10 kwietnia 2010 roku. A jednak teraz jestem fanem Antoniego Macierewicza. I dostaję dreszczy obrzydzenia na widok Owsiaka z jego dzisiejszymi występami w jakiejś dziwacznej orkiestrze samopomocy. Czy uległem brakowi wiedzy? Kiedy uległem brakowi wiedzy? Czy ulegam brakowi wiedzy? No właśnie. Jestem zagubiony.

Jarosław Kaczyński zawołał niczym demiurg albo co najmniej syn demiurga: ufajcie! Tym razem zostałem już obrażony osobiści. Miało być transparentnie, a jest dokładnie tak, jak jest z tym facetem w czerwonych spodniach i kanarkowej koszuli. Ten facet na oczach swoich fanów skłamał na temat finansowania orkiestry w danym roku z pieniędzy zebranych w roku poprzednim i dopiero przytomność jego żony szybko to kłamstwo zamieniała w prawdę. I co? Jarosław Kaczyński nie ma żony i nie będzie komu prostować jego kłamstw, które coraz częściej są oczywiste, jak w oczywisty sposób kłamał na temat konieczności opublikowania aneksu do raportu z likwidacji WSI. Nakłonił też do kłamstw kilka osób przed wyborami w 2015 roku w kwestii powołania na ministra Antoniego Macierewicza. Tak. Kłamstwa są zawsze kłamstwami. Okazało się, że trzeba kłamać wiele razy, żeby znowu wykorzystać Antoniego Macierewicza do czarnej roboty, po czym go odstawić na boczny tor.

Polscy patrioci mają w tej chwili problem. Muszą popierać PiS, bo tylko przy PiS-ie jest nadzieja na rozwój ojczyzny wolnej i suwerennej. Muszą z drugiej strony dać się upokarzać decyzjami, które wyraźnie są ukłonem w stronę wrogów ojczyzny.

Piotr Tomski

Zwykła przyzwoitość w relacjach międzyludzkich nakazuje ludzi uczciwych wspierać, natomiast ludzi nieuczciwych ta sama przyzwoitość każe po prostu wykluczać z towarzystwa. Właśnie w taki sposób postępują ludzie prawi, a cała reszta filozofii zakłamania (zbliżanie się do wrogów, wybaczanie krzywd czy pojednanie) jest bardzo zła i prowadzi bezpośrednio do akceptacji zła w czystej formie. Uczciwie postępują ludzie prawi, czyli uczciwie postępują ludzie prawicy, i przede wszystkim tym różnią się ludzie prawicy od ludzi lewicy, którzy zawsze starają się wszystko na tyle skomplikować, żeby uczciwość i prawda przestały cokolwiek znaczyć.

Lansowany przez różnych ludzi relatywizm popsuł zdrowe umysły i inteligentni ludzie zaczęli tracić rozsądek, konstatując nieistnienie prawdy. Prawda jest świętością. Brak prawdy jest tylko skutkiem niedoinformowania, ignorancji czy braku wiedzy, co z kolei wynikać może z naszego lenistwa albo może być skutkiem ograniczania nas przez innych ludzi. Relatywizm w każdym razie miał nas rozgrzeszyć z obowiązku dążenia do świętości. Przykre! Świętość istnieje.

Istnieje również prawda o przyczynach katastrofy samolotu polskiego pod Smoleńskiem w 2010 roku. Ja tej prawdy nie znam i nie zna jej w całości pan Antoni Macierewicz, ale nigdy nie wolno przestać o tę prawdę zabiegać. Ustalenie przyczyny wybuchu na pokładzie samolotu też nie pokaże całej prawdy, bo nie poznamy sprawców zamachu, o czym wspomniał już sam Putin, wskazując jednoznacznie na Warszawę jako miejsce ostatniego pobytu samolotu na ziemi, jakby już wiedział o pojawieniu się dowodów na eksplozję. Determinacja pana Macierewicza w sprawie smoleńskiej była powodem do kpin, co już było wcześniej przy likwidacji WSI czy lustracji ubeckich donosicieli, ale mam nadzieję, że pan Antoni będzie walczył o prawdę dalej.

Mam nadzieję, że wkrótce poznamy z ust pana Macierewicza prawdę na temat jego odwołania ze stanowiska ministra. Mam nadzieję, że ta prawda otworzy oczy prawych ludzi w Polsce.

Piotr Tomski

Prowadzenie polityki zagranicznej przez PiS jest żenujące. Głupotą jest natomiast doprowadzenie do sytuacji, w której Węgry stały się gwarantem pozycji Polski w Unii Europejskiej. Znowu Węgrzy grają rolę naszych przyjaciół i w ogóle znowu Węgrzy są przyjaciółmi wszystkich, jak już było w czasie ostatniej wojny, kiedy nasi bratankowie przyjaźnili się bardzo z Hitlerem i z jego wrogami, a przede wszystkim szybko zaprzyjaźnili się ze Stalinem po upadku Hitlera. Mam wrażenie, że Węgrzy zaprzyjaźnią się z każdym dla zysku i ze strachu.

Nie liczyłbym na węgierskie poparcie w Europie, bo historia jednoznacznie pokazuje, że takie poparcie nie istnieje. Jedynie mogliśmy liczyć na węgierski strach przed sankcjami dla nich, ale ten strach odszedł na dalszy plan, bo Unia zajęła się Polską, której znaczenie w Europie jest nieporównywalnie większe od Węgier. Do tego teraz rozpocznie się gra, w której Węgry mogą wiele uzyskać za dołączenie do „obrońców” praworządności europejskiej. Polska nie ma żadnej, specjalnej, tajnej oferty, natomiast klęska Polski może być dla wielu krajów dobrym interesem, bo pojawi się nowa fala taniej siły roboczej o niezłych kwalifikacjach i będzie można od nowa tanio kupić bankrutujące w Polsce przedsiębiorstwa, a przede wszystkim może uda się osadzić ponownie swoich „przydupasów” na kluczowych stanowiskach decyzyjnych, którzy nie będą jątrzyć i utrudniać na przykład popełniania przestępstw podatkowych.

Przykre jest więc to, że tak naprawdę zostaliśmy sami w Europie. Uczciwość, przyzwoitość czy nawet zwykła sprawiedliwość stały się w Europie tak rzadkie i archaiczne, że chyba jedynie w Polsce jeszcze o nich mówimy. Europa żyje prawami mniejszości i zwierząt, pozbawiając większość ludzi prawa głosu.

Piotr Tomski