Dwa lata temu chyba mała grupa ludzi mogła przewidywać, że po dwóch latach działań wojennych Ukraina dalej będzie stawiała opór Rosjanom, którzy nawet nie zajmą większego obszaru napadniętego państwa. Setki tysięcy ofiar po obu stronach i stagnacja. I putinowska propaganda sukcesu o końcu Ukrainy.

  Nie wiem, jak długo jeszcze Ukraińcy będą stawiali opór, ale te dwa lata obnażyły Rosję. „Imperium” nie jest w stanie pokonać zupełnie przeciętnego kraju we Wschodniej Europie, który dodatkowo broni się wyłącznie dzięki pomocy z zewnątrz. „Imperium” nie ma mocy sprawczych i nie może wpłynąć na żadne ośrodki decyzyjne na świecie, które zostawiłyby Ukrainę bez pomocy.

  Putin jest ścigany listem gończym i boi się wyjechać do kraju, który podlega jurysdykcji trybunału w Hadze. Podobno dla Putina jest ta okoliczność śmieszna, ale dla wielu obywateli świata pan Putin jest tylko przestępcą, który wcześniej lub później skończy na dożywociu w europejskim więzieniu.

  Świat poczuł tę wojnę i zapłacił za nią wymierne koszty. Inflacja, spadek poziomu egzystencji, zwiększone migracje ludzi czy zagrożenia bezpieczeństwa w innych regionach świata zaczynają powoli zmieniać codzienne życie wszystkich mieszkańców Ziemi. Pandemia i ta wojna przeorały myślenie ludzkości. Dzisiaj prawie każdy bierze pod uwagę wojnę przy jego domu. Jeśli nie chodzi o wojnę światową, to przynajmniej mamy na uwadze domową wojnę z emigrantami, terrorystami bądź jakimś lokalnym dyktatorem. Wizja wiecznego pokoju i dobrobytu prysła, a populiści wszelkiej maści politycznej mogą przejąć zarządzanie w dowolnym miejscu globu i podpalić wszystko.

  Może właśnie rozważenie powyższych problemów uratuje świat przed wielką katastrofą. Może ludzie w porę nabiorą rozwagi i zaczną kontrolować polityków. Może rodząca się sztuczna inteligencja nas uratuje. A może już nic nam nie pomoże i skończymy na okładaniu się kamieniami po głowach. Hi, hi, hi…

  Piotr Tomski